Konwencja MLC, 2006

MLC, 2006 - Konwencja o Pracy na Morzu z 2006 r.
z późniejszymi zmianami z 2018 r.

To bardzo obszerna konwencja, wielu z Was powinno posiadać kontrakt z nią zgodny. 
A czy tak jest? Przygotowaliśmy opracowanie, w którym znajdują się najważniejsze 
informacje. Pełen tekst konwencji można pobrać TUTAJ - załącznik widoczny na www.CrewCertFinder.com

Które kraje zaakceptowały zmiany, data wejścia w życie: 26.12.2020:
Albania, Algieria, Antigua i Barbuda, Argentyna, Australia, Bahamy, Bangladesz, 
Barbados, Belgia, Belize, Benin, Bośnia i Hercegowina, Bułgaria, Republika Zielonego 
Przylądka, Kanada, Chile, Chiny, Kongo, Chorwacja, Cypr, Fidżi , Finlandia, Gabon, 
Niemcy, Ghana, Grecja, Honduras, Węgry, Indie, Indonezja, Iran (Islamska Republika), 
Irlandia, Włochy, Jamajka, Japonia, Jordania, Kenia, Kiribati, Łotwa, Liban, Liberia, 
Litwa, Luksemburg, Malezja, Malediwy, Malta, Wyspy Marshalla, Mauritius, Mongolia, 
Czarnogóra, Maroko, Myamar, Nowa Zelandia, Nikaragua, Nigeria, Norwegia, Palau, Panama, 
Filipiny, Polska Republika Korei, Rumunia, Federacja Rosyjska, Saint Kitts i Nevis, 
Saint Vincent i Grenadyny, Samoa, Serbia, Seszele, Singapur, Słowacja, RPA, Hiszpania, 
Sri Lanka, Szwecja, Szwajcaria, Tajlandia, Togo, Tunezja, Tuvalu, Zjednoczone Królestwo 
Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Wietnam.

Nieobowiązujące w krajach, oczekujące na deklarację przyjęcia:
Brazylia, Dżibuti, Gambia, Grenada, Islandia, Portugalia, Senegal, Słowenia, 
Sudan, Zjednoczona Republika Tanzanii.

Nieobowiązujące w krajach, ratyfikowane:
Mozambik ratyfikował MLC z 2006 r., z późniejszymi zmianami w 2018 r. (zmiany wejdą 
w życie w Mozambiku 25 maja 2022 r.)

Kraje, które wskazały, że przyjmą z poprawkami, dopiero po późniejszym 
wyraźnym powiadomieniu o ich przyjęciu – art. XV ust. 8, a):
Estonia, Francja, Nowa Kaledonia (Francja), Holandia.

Kraje oczekujące na deklarację :
Chiny — Specjalny Region Administracyjny Hongkongu, Wyspy Cooka, Curacao (Holandia), 
Tokelau (Nowa Zelandia), Brytyjskie Wyspy Dziewicze, Falklandy (Malwiny).

Kraje aplikujące:
Wyspy Owcze (Dania); Bermudy, Kajmany, Gibraltar, Wyspa Man


Zatrudnienie marynarzy i ich prawa socjalne
Artykuł IV Konwencji o pracy na morzu 2006

1. Każdy marynarz ma prawo do bezpiecznego miejsca pracy, które jest 
zgodne ze standardami bezpieczeństwa.
2. Każdy marynarz ma prawo do uczciwych warunków zatrudnienia.
3. Każdy marynarz ma prawo do godnych warunków pracy i życia na statku.
4. Każdy marynarz ma prawo do ochrony zdrowia, opieki medycznej, środków socjalnych 
i innych form ochrony socjalnej. Prawa te są w pełni realizowane zgodnie z wymaganiami 
niniejszej Konwencji. Chyba. że inaczej określone w Konwencji, taka realizacja może 
zostać osiągnięta poprzez:krajowe przepisy ustawowe lub wykonawcze, poprzez obowiązujące 
układy zbiorowe pracy lub za pomocą innych środków lub w praktyce.

Rekrutacja i pośrednictwo pracy 
w celu zapewnienia marynarzom dostępu do skutecznego i dobrze 
uregulowanego systemu rekrutacji i pośrednictwa pracy marynarzy.
1. Wszyscy marynarze będą mieli dostęp do sprawnego, odpowiedniego i odpowiedzialnego 
 systemu znajdowania zatrudnienia na statku, bez obciążania marynarza opłatami.
2. Usługi rekrutacji i pośrednictwa pracy marynarzy działające na terytorium 
  Członka będą odpowiadać standardom określonym w Kodeksie.
3. Każdy Członek będzie wymagał, w odniesieniu do marynarzy pracujących na statkach 
podnoszących jego banderę, aby armatorzy korzystający z usług rekrutacji i pośrednictwa 
pracy marynarzy, które mają siedzibę w krajach lub terytoriach, na których niniejsza 
Konwencja nie ma zastosowania, upewnij się, że usługi te są zgodne z wymogami 
określonymi w Kodeksie.

Minimalne wymagania wieku marynarzy do pracy na statku
aby zapewnić, że na statku nie pracują osoby niepełnoletnie
1. Żadna osoba poniżej minimalnego wieku nie może być zatrudniona ani pracować na statku.
2. Minimalny wiek w chwili początkowego wejścia w życie niniejszej Konwencji wynosi 16 lat
 (praca nocna marynarzy poniżej 18 roku życia jest zabroniona).
3. W przypadkach określonych w Kodeksie wymagany jest wyższy minimalny wiek.

Świadectwo zdrowia
1. Marynarze nie mogą pracować na statku, jeśli nie posiadają zaświadczenia potwierdzającego 
zdolność medyczną do wykonywania swoich obowiązków.
2. Wyjątki mogą być dozwolone tylko zgodnie z Kodeksem.

Szkolenie i kwalifikacje
aby zapewnić, że marynarze są przeszkoleni lub wykwalifikowani do wykonywania 
swoich obowiązków na pokładzie statku
1. Marynarze nie mogą pracować na statku, o ile nie są przeszkoleni lub certyfikowani 
jako kompetentni lub w inny sposób wykwalifikowani do wykonywania swoich obowiązków.
2. Marynarze nie mogą pracować na statku, jeśli nie ukończyli pomyślnie szkolenia 
w zakresie bezpieczeństwa osobistego na statku.
3. Szkolenie i certyfikację zgodnie z obowiązkowymi instrumentami przyjętymi przez 
Międzynarodową Organizację Morską uznaje się za spełniające wymogi ust. 1 i 2 
niniejszego rozporządzenia.
4. Każdy Członek, który w czasie ratyfikacji niniejszej Konwencji był związany Konwencją 
o świadectwach pełnoletnich marynarzy z 1946 r. (nr 74), będzie nadal wypełniać zobowiązania 
wynikające z tej Konwencji, chyba że i do czasu, gdy obowiązkowe postanowienia obejmujące jego 
przedmiotowe zostały przyjęte przez Międzynarodową Organizację Morską i weszły w życie lub do 
upływu pięciu lat od wejścia w życie niniejszej konwencji zgodnie z ustępem 3 artykułu VIII, 
w zależności od tego, która data jest wcześniejsza. 20 Konwencja o pracy na morzu, 2006 r.

Marynarskie umowy o pracę
zapewnienie marynarzom uczciwej umowy o pracę
1. Warunki zatrudnienia marynarza powinny być określone lub przywołane w formie pisemnej, 
dopuszczonej prawnienego porozumienia i powinny być zgodne ze standardami określonymi w Kodeksie.
2. Marynańskie umowy o pracę zawierane są przez marynarza na warunkach, które zapewniają 
marynarzowi możliwość zapoznania się i zasięgnięcia porady w zakresie warunków umowy 
oraz dobrowolnego ich zaakceptowania przed podpisaniem.
3. W zakresie zgodnym z prawem i praktyką krajową Członka, umowy o pracę z marynarzami 
będą rozumiane jako obejmujące wszelkie mające zastosowanie układy zbiorowe pracy.
Wynagrodzenia w celu zapewnienia, że ​​marynarze otrzymują wynagrodzenie za swoje usługi. 
Wszyscy marynarze otrzymują wynagrodzenie za swoją pracę regularnie iw całości, 
zgodnie z ich umowami o pracę.

Godziny pracy i odpoczynku
aby upewnić się, że marynarze mają uregulowane godziny pracy lub odpoczynku
1. Każdy Członek zapewni uregulowanie godzin pracy lub wypoczynku marynarzy.
2. Każdy Członek ustali maksymalne godziny pracy lub minimalne godziny odpoczynku 
w określonych okresach, które są zgodne z postanowieniami Kodeksu.

Prawo do urlopu
aby zapewnić marynarzom odpowiedni urlop
1. Każdy Członek będzie wymagać, aby marynarze zatrudnieni na statkach podnoszących 
jego banderę otrzymywali coroczny płatny urlop na odpowiednich warunkach, zgodnie 
z postanowieniami Kodeksu.
2. Marynarzom przyznaje się urlop na lądzie, aby służył ich zdrowiu i dobremu samopoczuciu 
oraz był zgodny z wymogami operacyjnymi ich stanowisk.

Repatriacja
aby zapewnić marynarzom możliwość powrotu do domu
1. Marynarze mają prawo do repatriacji bez ponoszenia kosztów w okolicznościach 
i na warunkach określonych w Kodeksie.
2. Każdy Członek będzie wymagał od statków pływających pod jego banderą 
zapewnienia zabezpieczenia finansowego w celu zapewnienia należytej repatriacji 
marynarzy, zgodnie z Kodeksem.

Odszkodowanie dla marynarzy za zaginięcie lub zatonięcie statku
aby zapewnić marynarzom rekompensatę w przypadku zaginięcia lub zatonięcia statku. 
Marynarze mają prawo do odpowiedniego odszkodowania w przypadku obrażeń, utraty lub 
bezrobocia wynikających z utraty lub zatonięcia statku.

Poziomy obsady 
w celu zapewnienia, aby marynarze pracowali na statkach z wystarczającą liczbą personelu do 
bezpiecznej, wydajnej i bezpiecznej eksploatacji statku. Każdy Członek będzie wymagał, aby 
wszystkie statki podnoszące jego banderę miały na pokładzie wystarczającą liczbę marynarzy, 
aby zapewnić bezpieczną, wydajną i należytą eksploatację statków we wszystkich warunkach, 
z uwzględnieniem obaw związanych ze zmęczeniem marynarzy i ich szczególnym charakterem 
i warunkami podróży.

Rozwój kariery i umiejętności oraz możliwości zatrudnienia marynarzy 
w celu promowania rozwoju kariery i umiejętności oraz możliwości zatrudnienia dla marynarzy. 
Każdy Członek będzie miał krajową politykę promowania zatrudnienia w sektorze morskim oraz 
zachęcania do rozwoju kariery i umiejętności oraz większych możliwości zatrudnienia dla 
marynarzy zamieszkałych na jego terytorium.

Zakwaterowanie i obiekty rekreacyjne 
aby zapewnić marynarzom przyzwoite zakwaterowanie i zaplecze rekreacyjne na pokładzie
1. Każdy Członek zapewni, aby statki podnoszące jego banderę zapewniały i utrzymywały 
przyzwoite zakwaterowanie i obiekty rekreacyjne dla marynarzy pracujących lub mieszkających na 
pokładzie, lub obu, zgodnie z promocją zdrowia i dobrostanu marynarzy.
2. Wymagania Kodeksu wprowadzającego w życie niniejsze Prawidło, które odnoszą się do 
konstrukcji i wyposażenia statków, mają zastosowanie tylko do statków zbudowanych w dniu lub po 
dniu wejścia w życie niniejszej Konwencji dla zainteresowanego Członka. W przypadku statków 
zbudowanych przed tą datą, wymagania odnoszące się do konstrukcji i wyposażenia statku, określone 
w Konwencji o przyjmowaniu załóg (zrewidowanej) z 1949 r. (nr 92) i Konwencji o przyjmowaniu załóg 
(postanowienia uzupełniające) z 1970 r. (nr 133) będą nadal obowiązywać w zakresie, w jakim były 
stosowane przed tą datą, zgodnie z prawem lub praktyką zainteresowanego Członka. Statek uważa się 
za zbudowany w dniu położenia stępki lub gdy znajduje się na podobnym etapie budowy.
3. O ile wyraźnie nie postanowiono inaczej, wszelkie wymagania wynikające z poprawki do Kodeksu 
odnoszące się do zapewniania zakwaterowania marynarzom i obiektów rekreacyjnych będą miały 
zastosowanie tylko do statków zbudowanych na lub po wejściu w życie poprawki dla 
zainteresowanego Członka.

Żywność i catering
aby zapewnić marynarzom dostęp do dobrej jakości żywności i wody pitnej 
w regulowanych warunkach higienicznych
1. Każdy Członek zapewni, że statki podnoszące jego banderę będą miały na pokładzie i podawały 
żywność i wodę pitną o odpowiedniej jakości, wartości odżywczej i ilości, które odpowiednio pokrywają 
wymagania statku i uwzględniają różne pochodzenie kulturowe i religijne.
2. Marynarze na pokładzie statku będą mieli zapewnione bezpłatne wyżywienie w okresie zatrudnienia.
3. Marynarze zatrudnieni jako kucharze na statkach odpowiedzialni za przygotowanie żywności muszą 
być przeszkoleni i wykwalifikowani w zakresie ich pozycji na statku.

Opieka medyczna na pokładzie statku i na lądzie 
w celu ochrony zdrowia marynarzy i zapewnienia im szybkiego dostępu do opieki 
medycznej na pokładzie statku i na lądzie
1. Każdy Członek zapewni, że wszyscy marynarze na statkach podnoszących jego banderę 
będą objęci odpowiednimi środkami ochrony ich zdrowia oraz że będą mieli dostęp do szybkiej 
i odpowiedniej opieki medycznej podczas pracy na pokładzie.
2. Ochrona i opieka, o których mowa w ust. 1 niniejszego prawidła, są z zasady zapewniane 
marynarzom bezpłatnie.
3. Każdy Członek zapewni, aby marynarze na pokładach statków na jego terytorium, którzy 
potrzebują natychmiastowej opieki medycznej, mieli dostęp do obiektów medycznych Członka na lądzie.
4. Wymogi dotyczące ochrony zdrowia i opieki medycznej na statku określone w Kodeksie obejmują 
normy dotyczące środków mających na celu zapewnienie marynarzom ochrony zdrowia i opieki 
medycznej możliwie jak najbardziej porównywalnej do tej, która jest ogólnie dostępna 
dla pracowników na lądzie.

Odpowiedzialność armatorów 
w celu zapewnienia, że ​​marynarze są chronieni przed finansowymi skutkami choroby, 
obrażeń lub śmierci występujących w związku z ich zatrudnieniem
1. Każdy Członek zapewni, że na statkach podnoszących jego banderę wdrożone zostaną środki, 
zgodnie z Kodeksem, mające na celu zapewnienie marynarzom zatrudnionym na statkach prawa do 
pomocy materialnej i wsparcia ze strony armatora w odniesieniu do finansowych konsekwencji choroby, 
obrażenia ciała lub śmierć zaistniałe podczas pełnienia służby na podstawie marynarskiej umowy o 
pracę lub wynikające z ich zatrudnienia na podstawie takiej umowy.
2. Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na żadne inne środki prawne, z których może skorzystać 
marynarz.

Ochrona zdrowia i bezpieczeństwa oraz zapobieganie wypadkom
aby zapewnić, że środowisko pracy marynarzy na statkach sprzyja bezpieczeństwu 
i zdrowiu w miejscu pracy
1. Każdy Członek zapewni, aby marynarze na statkach podnoszących jego banderę mieli 
zapewnioną ochronę zdrowia w miejscu pracy oraz żyli, pracowali i szkolili się na pokładzie 
statku w bezpiecznym i higienicznym środowisku.
2. Każdy Członek opracuje i ogłosi krajowe wytyczne dotyczące zarządzania bezpieczeństwem 
i higieną pracy na statkach podnoszących jego banderę, po konsultacji z reprezentatywnymi 
organizacjami armatorów i marynarzy oraz z uwzględnieniem obowiązujących kodeksów, wytycznych 
i norm zalecanych przez organizacje międzynarodowe , administracje krajowe i organizacje 
przemysłu morskiego.
3. Każdy Członek przyjmie przepisy ustawowe i wykonawcze oraz inne środki odnoszące się 
do spraw wyszczególnionych w Kodeksie, biorąc pod uwagę odpowiednie instrumenty międzynarodowe, 
oraz określi standardy bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w pracy oraz zapobiegania wypadkom na 
statkach podnoszących jego banderę.

Dostęp do obiektów socjalnych na lądzie
aby zapewnić marynarzom pracującym na statku dostęp do obiektów i usług na lądzie w celu 
zapewnienia im zdrowia i dobrego samopoczucia
1. Każdy Członek zapewni, że udogodnienia socjalne na lądzie, jeśli takie istnieją, będą łatwo dostępne. 
Członek będzie również promował rozwój udogodnień socjalnych, takich jak te wymienione w Kodeksie, 
w wyznaczonych portach, aby zapewnić marynarzom na statkach przebywających w jego portach dostęp do 
odpowiednich udogodnień i usług socjalnych.
2. Obowiązki każdego Członka w odniesieniu do obiektów i usług na lądzie, takich jak obiekty i usługi 
socjalne, kulturalne, rekreacyjne i informacyjne, są określone w Kodeksie.

Ubezpieczenie społeczne 
aby zapewnić podjęcie środków w celu zapewnienia marynarzom dostępu do ubezpieczenia społecznego 
1. Każdy Członek zapewni, aby wszyscy marynarze oraz, w zakresie przewidzianym w jego prawie krajowym, 
osoby pozostające na ich utrzymaniu mieli dostęp do ubezpieczenia społecznego ochrony zgodnie z Kodeksem, 
bez uszczerbku jednak dla korzystniejszych warunków, o których mowa w art. 19 ust. 8 Konstytucji. 
2. Każdy Członek zobowiązuje się do podjęcia kroków, zgodnie ze swoimi uwarunkowaniami krajowymi, 
indywidualnie i poprzez współpracę międzynarodową, w celu osiągnięcia stopniowo wszechstronnej ochrony 
socjalnej marynarzy. 
3. Każdy Członek zapewni, że marynarze podlegający jego ustawodawstwu w zakresie ubezpieczenia społecznego 
oraz, w zakresie przewidzianym w jego prawie krajowym, osoby pozostające na ich utrzymaniu, 
będą uprawnieni do korzystania z ochrony socjalnej nie mniej korzystnej niż ta, z której korzystają pracownicy na lądzie.


Czy któreś z powyższych informacji jest dla Ciebie zaskakujące i nowe? Czy są obszary tej Konwencji, 
które powinniśmy omówić szerzej? Zapraszamy do kontaktu.

 

Powrót